قبل از اینکه معقوله ی Hyper-V  رو باز کنیم اول باید ببینیم که اصلا این Hyper-V  چی هست و از کجا اومده و در ادامه متوجه اهمیت وجود این قابلیت قدرتمند در کارهای ما به چه صورت هست.

Hyper-V    اولین بار درسال 2008 و  همزمان  با Windows Server 2008   توسط شرکت مایکروسافت  معرفی شد. مایکروسافت  این قابلیت را با این هدف طراحی کرده  بود که شرکت‌ها بتونن چند تا سرور یا سیستم‌عامل رو روی یک سخت‌افزار  اجرا کنند   قابلیتی ,که آن زمان  خیلی در کاهش هزینه‌ها و افزایش بهره‌وری  مهم و کارآمد بود .

مایکروسافت نسخه‌ی مخصوص  Client  (کاربران عادی) رو هم منتشر کرد که این نسخه های کلاینتی در سال 2012 از Windows 8 شروع  به بهره‌وری کرد و Hyper-V وارد نسخه‌های Pro و Enterprise ویندوز شد و به کاربرا اجازه داد بدون نصب نرم‌افزارهای جداگانه مثل VMware Workstation یا VirtualBox، مستقیماً با این قابلیت  داخلی ویندوز ماشین مجازی بسازند.

امروزه در Windows 10 و Windows 11 هم Hyper-V به‌صورت پیش‌فرض در نسخه‌های Pro، Enterprise و Education وجود داره.

با استقبال گسترده از Hyper-V در محیط‌های سروری، مایکروسافت تصمیم گرفت نسخه‌ای مخصوص کاربران عادی (Client) نیز عرضه کند. از سال ۲۰۱۲ و با انتشار Windows 8، این قابلیت به نسخه‌های Pro و Enterprise ویندوز اضافه شد. به کمک آن، کاربران می‌توانستند بدون نیاز به نرم‌افزارهای جداگانه‌ای مثل VMware Workstation یا VirtualBox، مستقیماً با ابزار داخلی ویندوز ماشین مجازی بسازند و مدیریت کنند

امروزه  نیز در ویندوز های 10 و  11 ، قابلیت Hyper-V به‌صورت پیش‌فرض در نسخه های  Pro، Enterprise و Education وجود دارد. این ویژگی به کاربران و مدیران شبکه کمک می‌کند تا فضاهای مجازی ایزوله و انعطاف‌پذیری ایجاد کنند و به‌راحتی سیستم‌عامل‌های مختلف را روی یک دستگاه اجرا و مدیریت کنند .

در آن زمان بیشتر شرکت‌ها از نرم‌افزار VMware برای مجازی‌سازی استفاده می‌کردند، چون یکی از قدرتمندترین ابزارهای Virtualization (مجازی سازی ) به شمار می‌رفت. اما مایکروسافت با معرفی Hyper-V چند هدف مشخص را دنبال می‌کرد:

  1. ادغام بهتر با ویندوز:
    برخلاف VMware که نرم‌افزاری جداگانه بود و باید به‌صورت مجزا نصب می‌شد، Hyper-V مستقیماً در سیستم‌عامل ویندوز ادغام شد. بنابراین کاربر می‌تواند بدون نصب هیچ نرم‌افزار اضافی، تنها با فعال‌سازی این قابلیت از آن استفاده کند.
  2.  مدیریت آسان‌تر سرورها:
    مایکروسافت می‌خواست راهکاری ارائه دهد که به‌طور کامل با ابزارهای مدیریتی خودش مانند System Center و PowerShell یکپارچه باشد و کنترل سرورها را ساده‌تر کند.
  3.  کاهش هزینه‌ها:
    با استفاده از Hyper-V، شرکت‌ها دیگر نیازی به خرید مجوز نرم‌افزارهای جانبی مجازی‌سازی نداشتند و می‌توانستند از همان ابزار داخلی ویندوز استفاده کنند.
  4.  کارایی بالا و پشتیبانی رسمی:
    چون Hyper-V مستقیماً توسط مایکروسافت توسعه داده شده است، عملکرد بهتری با سخت‌افزارهای ویندوز دارد و از پشتیبانی رسمی این شرکت نیز برخوردار است.

 

*به زبان ساده درواقع ما این قابلیت به ما اجازه می‌دهد که چند تا سیستم‌عامل مختلف رو همزمان روی یه سیستم  اجرا کنیم ؛ بصورتی که  انگار چند تا کامپیوتر مجازی توی یه دستگاه داریم ! این ویژگی نه‌تنها برای برنامه‌نویسا و متخصص‌های IT کاربردیه، بلکه برای هر کسی که دوست داره تجربه‌ی کار با سیستم‌عامل‌های مختلف رو داشته باشه، یه ابزار فوق‌العاده‌ست.

پیشنیاز ها و ابزارها :

ما هم از لحاظ  سخت افزاری و هم نرم افزاری یکسری پیشنیازها داریم.

پیش‌نیازهای سخت‌افزاری :

  • CPU باید از Virtualization Technology (VT-x) برای پردازنده‌های Intel یا AMD-V برای پردازنده‌های AMD پشتیبانی کند . 
  •  پشتیبانی از SLAT (Second Level Address Translation) – البته  اکثر CPUهای جدید این قابلیت رو دارن.
  •  حداقل 4 گیگابایت رم (RAM) – البته برای کار روان‌تر پیشنهاد می‌شه 8 گیگابایت و بیشتر باید داشته باشی.
  • فضای ذخیره‌سازی کافی – هر ماشین مجازی چندین گیگابایت فضا نیاز داره، پس حداقل ۵۰ تا ۱۰۰ گیگابایت فضای آزاد روی درایو اصلی داشته باشید.

 پیش‌نیازهای نرم‌افزاری  :

  •     نسخه ویندوز:

Windows 8,10,11 Pro

Windows 8,10,11 Enterprise

Windows 10,11 Education

توجه :* نسخه‌ی Home این قابلیت رو به‌صورت رسمی نداره (مگر با روش‌های غیررسمی که توصیه نمی‌شن).*

  •      فعال بودن قابلیت مجازی‌سازی در BIOS یا UEFI:

باید وارد تنظیمات BIOS/UEFI سیستم بشی و گزینه‌ی Virtualization Technology یا SVM Mode رو فعال کنی.

  • ویندوز و پردازنده‌ی سیستم باید هر دو 64 بیتی باشن.

بعد از توضیحات بالا، حالا به مرحله‌ی هیجان‌انگیز فعال‌سازی Hyper-V می‌رسیم.
پس از اطمینان از پشتیبانی سخت‌افزاری و نرم‌افزاری سیستم، می‌توانیم مطابق تصویر زیر و به‌ترتیب مراحل مشخص شده ، این قابلیت را فعال کنیم.

ما هم میتونیم با پاورشل ( powershell )  و هم به صورت گرافیکی این قابلیت رو فعال کنیم.

با  PowerShell   : کافیه دستور  زیر را در powershell  ویندوز وارد کنیم

dism /Online /Enable-Feature /All /FeatureName:Microsoft-Hyper 

 از طریق گرافیکی :

  1.  ابتدا  از منو START  عبارت ControlPanel  را سرچ میکنیم و وارد محیط   ControlPanel  می شویم 
  2.  سپس طبق شکل زیر باید  از داخل  منو  گزینه Programs and Features را انتخاب  کنیم
  3. طبق شکل زیر از منو سمت چپ باید گزینه Turn Windows feautures on or off  را انتخاب کنیم .

 

4. گرینه های مریوط به Hyper-V  را انتخاب میکنیم و در آخر ok را میزنیم . سیستم پیغام میده که باید restart  بشود و بعد از restart و بالا امدن سیستم قابلیت Hyper-V برای ما فعال شده و میتو نیم با استفاده از نرم افزار مربوطه ( Hyper-V manager ) ماشین مجازی بسازیم و مدیریت کنیم  .

 

اشتباهات رایج :

  1. فعال نکردن قابلیت Virtualization در BIOS/UEFI

بسیاری از کاربران فکر می‌کنن با تیک زدن گزینه‌ی Hyper-V در ویندوز همه‌چیز آماده است، اما اگر مجازی‌سازی در BIOS غیرفعال باشه، Hyper-V اصلاً کار نمی‌کنه.

 برای حل این مشکل  قبل از هر کاری وارد BIOS شوید و گزینه‌ی Virtualization Technology (VT-x) یا SVM Mode را فعال کنید.

2. بعضی کاربران از نسخه‌ی Home استفاده می‌کنن و دنبال گزینه‌ی Hyper-V می‌گردن، در حالی‌که این نسخه اصلاً ازش پشتیبانی نمی‌کنه.

 باید از نسخه‌های Pro، Enterprise یا Education ویندوز ۸، ۱۰ یا ۱۱ استفاده کنید.

3.سیستم ۳۲ بیتی یا پردازنده‌ی قدیمی

 Hyper-V فقط روی سیستم‌های 64 بیتی و پردازنده‌هایی که از SLAT پشتیبانی می‌کنن قابل اجراست.

اگر CPU شما خیلی قدیمیه یا ویندوز 32 بیتی دارید، امکان فعال‌سازی Hyper-V وجود نداره.

4. کمبود رم یا فضای ذخیره‌سازی

کاربران گاهی بدون درنظر گرفتن منابع سیستم، چند ماشین مجازی ایجاد می‌کنن و بعد با کندی یا خطا مواجه می‌شن.

حداقل 8 گیگابایت رم و 50 گیگابایت فضای خالی برای هر ماشین مجازی در نظر بگیرید.