پروتکل های مهم

List of network protocols

List of Well-Known Ports

سلام

پيشنهاد مي كنم كتاب مهندسي اينترنت احسان ملكيان رو مطالعه كنيد

پروتكلهاي ارتباطي و انتقال داده كه بيشتر از پروتكلهاي ديگر با آنها سر و كار داريم :

TCP/IP

پروتکل يا قراردادي جهت ارتباط بين کامپيوترها در يک شبکه براي انتقال داده بر اساس استاندارد پروتکلهاي اينترنت مي باشد و اينترنت نيز ارتباطي از سيستمهاي تحت شبکه که جهت ارتباط در سطح جهان از پروتکلTCP/IP استفاده مي کنند.

IPX

پروتکل شبکه هاي تحت سيستم عامل Netware مي باشد که شبيه به لايه بندي IP در پروتکل TCP/IP است با اين تفاوت که IPX آدرس دهي خاص خود را دارد.

NETBEUI

مبناي روش انتقال به نام Server Message Block است که براي تبديل آدرس مقصد از نام کامپيوترها استفاده مي كند.

NETBIOS

پروتکلي جهت استفاده شبکه هاي LAN براي ارتباط کامپيوترهاي مختلف مي باشد که توسط شرکت IBM تهيه و توسط شرکت Microsoft توسعه يافته است. NETBIOS در شبکه هاي اترنت و Token Ring استفاده مي شود و شامل قسمتي به نام NETBEUI در ورژن هاي جديد سيستم عامل ويندوز است.

RIP

از دسته پروتکل هاي مسيريابي داخلي مي باشد که امکان تغيير اطلاعات جدول مسيريابي را براي روترها در حالت مسيريابي دايناميک مقدور ساخته و با RIP روترها به صورت متناوب اطلاعات جدول هاي مسيريابي را به روز مي کنند. RIP به مرور زمان جاي خود را به OSPF مي دهد.

OSPF

جزء پروتکلهاي مسيريابي داخلي جهت شبکه هاي با ساختار IP توسعه يافته و دايناميک مي باشد و مي تواند نسبت به وضعيت موجود شبکه استراتژي خود را تغيير دهد. بطور مثال اگر در شبکه اي دو روتر باشد و يکي خراب شود OSPF مي تواند خود را با وضعيت حاصل تطبيق داده و اطلاعات را از طريق روتر ديگر بفرستد.اين پروتکل در شبکه هاي Autonomous System استفاده مي شود. يک AS مجموعه اي از روترها مي باشد که همگي از يک پروتکل مسيريابي (RIP يا OSPF) استفاده مي کنند.

BGP

يکي از پروتکل هاي مسيريابي خارجي است و در شرايطي که لازم است پکتها (Packets) به خارج از LAN ارسال شود روتر از پروتکلهاي BGP و EGP استفاده مي کند. BGP نسخه جديدتر EGP يا Exterior Gateway Protocol است.

NAT

اين امکان را در شبکه هاي LAN فراهم مي سازدکه با قراردادن يک IP Address بر روي مسير ارتباط خارجي و IP Address ديگر در مسير ارتباط داخلي، اقدام به ارائه دسترسي اينترنت در شبکه خود نمايد.

NAT سه هدف را پشتيباني مي نمايد:

• ايجاد نوعي ديوار آتش با پنهان نمودن IP Address داخلي شبکه

• فراهم ساختن اجازه دسترسي از طريق چند مسير ISDN با يک ارتباط اينترنت

• جلوگيري از تداخل IP Address ها بين دو شرکت يا سازمان

IGRP

بدين معناست که هر روتر همه يا قسمتي از اطلاعات جدول مسيريابي خود را درقالب يک Routing Message در فاصله هاي زماني خاص به هر يک از روترهاي همسايه خود ارسال کند.

EIGRP

مدل پيشرفته IGRP مي باشد که قابليت VISM يا آدرس دهي با Subnet متغيير را پشتيباني مي کند.

MBGP

قابليتي را به BGP مي افزايد که مي تواند با فعال کردن مسيريابي Muticast پهناي باند اينترنت را بيمه کرده و ارتباط بين سيستم هاي مستقل BGP با توپولوژي Multicast را فراهم سازد. BGP دو نوع Route را دربردارد که يکي Unicast Routing و ديگري Multicast Routing مي باشد.

CIDR

با توجه به محدوديت تخصيصIP آدرسهاي استاندارد، با استفاده از CIDR مي توان چندين کلاس آدرس را با هم ترکيب نموده که اين تکنيک را Super netting مي نامند.

ICMP

يکي از پروتکلهاي الحاقي به شبکه تحت IP مي باشد که پکتهاي شامل خطا ، کنترل و پيغام را پشتيباني مي نمايد و دستور Ping از ICMP جهت تست ارتباط استفاده مي کند.

ARP

با استفاده از آن پروتکل TCP/IP اقدام به تبديل آدرسهاي IP به آدرس فيزيکي مي نمايد که به آن DLC Address مي گويند مانند آدرسهاي Ethernet .

DHCP

پروتکلي جهت تخصيص آدرسهاي IP به صورت اتوماتيک به تجهيزات موجود در شبکه مي باشد. با استفاده از اين پروتکل کامپيوتر در لحظه اتصال به شبکه مي تواند يک آدرس از همان شبکه را به خود اختصاص دهد.

DNS

يک سرويس اينترنتي است که نامهاي دامنه را به آدرسهاي IP ترجمه مي کند. چرا که اسم دامنه بر اساس حروف الفباء بوده و امکان يادگيري آن آسان مي باشد. در حاليکه اينترنت برپايه IP آدرس است.

SMTP

پروتکلي جهت ارسال پست الکترونيکي بين سرورها مي باشد.

STP

جزء پروتکل هاي مديريتي پکت در شبکه بوده و از خانواده IEEE 802.1 است. با استفاده از الگوريتم STP مي توان عنوان کرد که همواره يک مسير ارتباطي بين تجهيزات اکتيو شبکه که در حلقه اتصال آن قرار دارند، وجود داشته و اين الگوريتم پيغامهاي BPDU را بين سوئيچها مبادله مي کند تا مسير ارتباطي را تشکيل داده و شبکه را از Loop ايجاد شده آزاد کند.

VLAN

پروتکلي است که امکان دسته بندي چندين LAN را در اختيار مي گذارد. بدين معنا که ماشينهاي هر VLAN بر روي يک شبکه LAN بدون دسترسي به ماشينهاي ديگر در شبکه کار نمايند که مزاياي آن قابليت مديريت و امنيت است.

TACACS

يک پروتکل دسترسي از راه دور است که براي تأييد اعتبار کاربر وارد شونده به شبکه به کار مي رود TACACS ساده شامل اسم کاربر و کلمه عبور است که در TACACS+ کدگذاري پنهان نيز افزوده شده است.

G.729

استانداردي از موسسه ITU با ارائه الگوئي جهت فشرده سازي صدا با کيفيت 8 Kbps است.

G.711

استانداردي از موسسه ITU با ارائه الگوئي جهت فشرده سازي صدا با کيفيت 64 Kbps است.

IMAP4

پروتکلي براي بازيابي نامه هاي الکترونيکي (e-mail) است. آخرين ورژن آن IMAP4، مانند POP3 است با اين تفاوت که ويژگيهاي بيشتري را پشتيباني مي کند. براي مثال با IMAP4 مي توان هنگامي که هنوز پيغام روي Mail Server است کلمه اي را در متن email ها جستجو کرده و سپس پيغام مورد نظر را انتخاب نموده و download نمايد.IMAP4 در سال 1986 در دانشگاه استنفورد ايجاد گرديد.

POP3

پروتکلي است که براي دريافت email ها از mail server استفاده مي شود. بيشتر برنامه هاي email client از اين پروتکل استفاده مي کنند. دو ورژن از POP موجود است. يکي POP2 که استاندارد اواسط دهه 80 است و براي فرستادن پيغام نياز به پروتکل SMTP دارد. ورژن جديدتر آن POP3 است که مي تواند با SMTP و يا بدون آن کار کند.

LDAP

اين پروتکل در Web browser و برنامه هاي email client براي دسترسي به ليست directory هايي بر مبناي LDAP استفاده مي شود.

H.323

استانداردي از موسسه ITU براي پکتهاي real time صدا وVideo Conferencing روي شبکه هايLAN وWANو اينترنت است. اين استاندارد Voice، Video ، Data وApplication Sharing را پشتيباني کرده و بخشي که مربوط به پروتکلهاي صدا است به طور گسترده روي برنامه هاي IP Telephony کار مي کند.

TELNET

يک برنامه شبيه ساز ترمينال براي شبکه هاي بر مبناي TCP/IP مانند اينترنت است. برنامه Telnet روي کامپيوتر شما اجرا شده و PC شما را به سرور شبکه متصل مي سازد. اين امر شما را قادر مي سازد که سرور و ارتباط سرورها را روي شبکه کنترل کنيد. براي شروع يک نشست telnet بايد با يک Username و Password به سرور Login نمائيد.Telnet يک راه معمول براي کنترل سرورهاي وب از راه دور است.

TFTP

يک فرم ساده FTP است. TFTP از پروتکل UDP براي انتقال استفاده مي کند که هيچ امنيتي روي انتقال داده ندارد و فقط امکان به اشتراک گذاشتن فايل را فراهم مي سازد.

FTP

پروتکلي روي اينترنت براي تبادل فايل است كه از پروتكل TCP/IP براي انتقال استفاده مي کند و بنابراين علاوه بر برقراري امنيت امکان به اشتراک گذاري دايرکتوري را فراهم مي کند.

UDP

پروتکلي از مجموعه پروتکل TCP/IP است که عموما" براي انتقال بسته هاي Video وVoice real-time استفاده مي شود و بازيابي خطا در آن انجام نمي گيرد.

SNMP

ازمجموعه پروتکلهاي مديريتي براي مديريت شبکه هاي پيچيده است. اولين ورژن آن در اوائل سال 80 ارائه شد و به طور کلي يک پروتکل مانيتورينگ روي تجهيزات شبکه و عملکرد آنها است. SNMP محدود به شبکه هاي TCP/IP نمي باشد.